milenicinja.mk » Раси на кучиња » Американски Кокер Шпаниел

Американски кокер шпаниел

  • Стандарди: FCI група 8 (Ретривери, Птичари и Водни птичари), Секција 2: Птичари, #167
  • Класификација: ловџиско куче (птичар) и домашно милениче
  • Други имиња: American Cocker Spaniel
  • Земја на потекло: Америка
  • Хипоалергично: Не
  • Животен век: 12 до 15 години
  • Темперамент: весел, активен, жив, друштвен, верен
  • Тежина: 7 – 14 кг,
  • Висина: женките околу 36,8; а мажјаците околу 38 см,
  • Бои: сите бои
  • Форум за Американски кокер шпаниел

Земја на потекло - историјат

Потеклото на американските кокер шпаниели датира од XIV век од Шпанија. Оваа раса потекнува од англискиот кокер шпаниел кој бил донесен во Америка во 1880 година. Шпаниелите во америка биле размножени со помала големина и биле наречени американски кокер шпаниели или само кокер шпаниели. Англискиот и американскиот кокер шпаниел се разликуваат многу малку во својот изглед, односно англискиот кокер шпаниел има поголемо тело и подолга рилка. Американскиот кокер шпаниел е доста попопуларен од англискиот. Кокер шпаниелот е ловџиско куче-птичар кое е способно за лов на суво копно, на сурови терени, па и во мочуришни области. Името кокер всушност доаѓа од името на птицата чапља или шумска шљука (англ. woodcock). Кокер шпаниелите се познати токму по ловот на овој пердувест дивеч. Американскиот кинолошки клуб ја признал оваа раса во 1873 година. Американските кокер шпаниели се соодветни за живот и како ловџиски кучиња и како домашни миленичиња. Порано биле попоуларни како ловџиски кучиња, а денес тие се попопуларни и едни од поомилените домашни миелничиња.

Тело

Американскиот кокер шпаниел е жилаво куче со среден раст. Телото е компактно, добро избалансирано, со цврст грб кој е малку закосен кај опашката. Главата им е заоблена. Рилката е широка и длабока со правоаголни и еднакви вилици. Забите се остри. Шпаниелите со шарано крзно може да имаат сини очи. Ушите се нископоставени, прекриени со густо и долго свиленкасто крзно. Опашката најчесто се кастри.

Крзно

Крзното е свиленкасто и право или малку брановидно. Влакното е со средна должина на целото телото, но пократко и помеко на главата. Крзното е погусто на ушите, градите, стомакот и нозете. Крзното може да биде еднобојно (црно или било која друга боја) со или без жолти делови и двобојно или повеќебојно како на пример: бело со светложолта боја, бело со црна боја, бело со црни и жолти делови.

Карактер

Американскиот кокер шпаниел е весел, активен и жив. Тие се прекрасни домашни миленици и се однесуваат добро и со други кучиња, и со децата, па и со туѓинци. Иако тие се друштвени со сите, добро е да ги социјализирате уште додека се мали за да ја избегнете можноста да станат срамежливи. Желни се да удоволат и ќе реагираат добро на правилна дресура и команда. Тие се храбри и спремни за работа и движење и исполнување задачи. Тие се шармантни домашни миелничиња кои постојано ќе ја мрдаат својата опашка што е знак за нивната весела природа. Со нив ќе треба да бидете љубезен сопственик и лидер и потребно е секојдневно движење и размрдување за тие да бидат среќни.

Дресура

Лесно ќе ги дресирате, но како и да е ќе треба да бидете добар авторитет и јасно да покажете кој е главен за тие да не мислат дека тие се главни па да се однесуваат своеглаво. Може да биде потешко да ги истренирате да уринираат на одреденото место.

Неопходна грижа

Крзното на американскиот кокер шпаниел треба да се четка и чешла редовно за не биде заплеткано. Треба да го носите на професионално стрижење на секои два до три месеци за крзното да биде изгледа добро и уредно. Стрижете ја вишокот коса во ушите и меѓу шепите. Бришете ги деловите под очите често затоа што очите им солзат. Американските кокер шпаниели се митарат просечно. Овие кучиња ќе живеат удобно во стан доколку се движат и тренираат доволно. Како и да е, тие се доста активни и внатре во домот. Најдобро би било доколку имате барем мал двор каде може да се движат и да си играат. Не оставајте ги да живеат сами надвор во куќарка.

Тренинг

Овие кучиња се полни со енергија, па потребно е секојдневно движење и вежби. Водете ги на долги прочетки секој ден. Кога ги шетате избегнувајте предели со грмушки и трња затоа што тоа може да го заплетка и уништи крзното. Исто така, кога ги шетате многу е важно тие да бидат до вас или позади вас, а не тие да ве водат, затоа што за нив важи дека тој што води, тој е главен.

Заболувања

Некои од најчестите болести кои се јавуваат кај оваа раса се катаракта, глауком, и дислоцирано коленото. Склони се кон дисплазија на колкот, ентропија, ектропија, прогресивно влошување на мрежницата (PRA), алергии, себореа, инфекции на увото, заболување на црниот дроб, наследни срцеви мани (CHF), недостаток на фосфати и шеќер во метаболизам. Понекогаш може да се појави и дисплазија на лактот. Кај кокерите често се јавува и една болест која многупати е смртоносна за нив. Тоа е IMHA, или таканаречена „брз и подмолен убиец“, што е вид на анемија и се карактеризира со ненадеен замор, омалаксаност и појавата на крв во урината.

Најава






Немате корисничко име, регистрирајте се.
прашајте др. ветеринар
изгубено-најдено