Боксер

  • Стандарди: FCI група 2 (Пинчови и Шнауцери, Молоси и Швајцарски Планински кучиња), Секција 2: Молоси, #144
  • Други имиња: Boxer
  • Земја на потекло: Германија
  • Хипоалергично: Не
  • Животен век: 10 до 12 години
  • Темперамент: Playful, Intelligent, Friendly, Devoted, Loyal, Energetic, Calm, Fearless, Confident, Cheerful, Brave, Bright
  • Тежина: Мажјаци 30-32кг; женки 24-25кг,
  • Висина: Висината на гребенот кај мажјаците изнесува 57-63см; женки 53-59см,
  • Бои: Бојата на боксерот е жолта или тигреста. Жолтата боја се движи во нијанси од светло жолта до темна. Тигрестиот е на жолта основа, на кои се поставени темни и црни ленти, кои ги пратат правецот на ребрата.
  • Форум за Боксер

Земја на потекло - историјат

Германскиот боксер е дефиниран како "пес на убавата грдост". Датира од 1850 година. Создаден е со вкрстосување на Bullenbeisser (Bull – Бик и beisser – гриз) и булдог. Bullenbeisser се користел за борба со бикови и за лов на диви свињи и мечки. Bullenbeisser било многу силно куче, храбро, издржливо и со многу јак стисок на вилицата.
Сакајќи да се подобрат некои карактеристики кај Bullenbeisser, тој е вкстосуван со булдог, раса што се одгледувала во Англија во XII век, која раса исто така се користела за борба со бикови. Во борбата кучињато требало во што е можен покус рок да го обори бикот, фаќајки го за муцката и го држеле се додека неискрвари. За ваков вид на борба биле потребни кучиња со понизок раст, јака вилица и широк граден кош.
Со вкрстувањето на овие две раси на кучиња се добило поснажно и поголемо куче од булдогот, со снажна глава, поцврста градба. Кучето со сплоснатиот нос и истакнатите заби, заедно со неговата целовкупна физиономија, шири страв. Исто така го стекнал и атрибутот на непобедливо куче. Било користено како куче чувар.
Таткото на оваа раса се смета дека е кинологот Freidrich Roberth, кој големо внимание посветувал на психолошките црти на неговите кучиња. Благодарение на него, боксерот ги зачувал своите оригинални карактерни особини, кои го прават посебен. Со вкрстување на Bullenboissera и булдогот се добива куче кое е различно од тогашниот Bullenboissera, но ја задржало компактноста во телесната градба и сила и се одликувало со уште поголема елеганција. Тогашниот бохер има убава глава, силна муцка, кратко торзо и многу длабок и широк граден кош. Тој брзо стекнал многу приврзаници. Во 1897 се основа Deutscher Boxer Клубот Боксер со седиште во Минхен и во истата година е објавен стандардот на расата, што во 1902 година и во 1905. година претрпува неколку промени. Тој стандард сеуште е валиден.

Глава

Главата мора да е со четвртаст облик. Мора да биде во добар сооднос со телото и несмее да биде ниту премногу силна, ниту пренежна. Њушката треба да биде што поширока и помоќна. Убавината на главата ја даваат хармоничните пропорции помеѓу њушката и черепот. Главата е прекриена со јаки мускули, сува, без набори на кожата. Може да се појавата набори на челото , само кога ушите ке се подигнат. Овие набори почнуваат од коренот на носот и се спуштаат надолу.
Маската треба да биде темна, се наоѓа само на њушката и од останатиот дел од главата мора да биде јасно ограничен. Дозволено е да ја има и окулу очите.
Черепот треба да биде што пократко и аглесто. Темето не смее да биде превисоко. Челната бразда е слабо нагласена, не смее да биде длабока, особено не помеѓу очите.
Образите се развиени и се во склад со снажните вилици. Образите со благ лак преминува во њушката.
Њушката треба да е силна и никогаш мала во однос на черепот. Несмее да биде зашилена, плитка или пак предолга. Нејзината форма зависи од обликот и градбата на вилицата, поставеноста на очњаците и од обликот на усните. Очњаците треба да се пораздалечени со добра должина и тоа ја прави широка муцката на предната страна со квадратна форма. Предниот дел на горната усна со својата ивица лежи на ивицата на долната усна. Очњаците и секачите на долната вилица не смее да се гледаат кога муцката е затворена.
Усните го пополнуваат обликот на муцката. Горната усна е дебела и развиена. Таа од напред ја исполнува празнината, која настанува поради должината на долната вилица.
Носот е широк и црн, малку прчлест, со широки носни отвори.

Долната вилица во однос на горната е подолга и е закривена према горе. Боксерот е предгризач. Горната вилеца е широка, со базата насадена на черепот. Забалото е снажно и здраво. Секачите на горната вилица се подредени во лак, а на долната се подредени во линија. Централните секачи несмее да се испакнати према надвор.
Очите се темни, несмее да бидат премногу испакнатаи, нити мали, како ни да се длабоко насадени. Ивиците на очните капаци мора да се со темна боја.
Ушите се високо поставени и не премногу широки во базата. Поставени се на највисоката точка на черепот, далеку меѓу себе, тенки. Кога кучето мирува тие лежат на образите, ако е на штрек ушите треба да паѓаат према напред.

Врат

Линијата на вратот е во вид на лак и добро истакнато се спушта од главата према гребенот. Вратот треба да е со истакната должина, мускулес, снажен, заоблен и сув.

Тело

Телото е квадратно. Гребенот е нагласен.
Грбот е равен, цврст, широк и доста мускулест. Сапите се лесно заоблени и широки. Карлицата е долга и кај женките широка. Градниот кош е длабок и допира до лактите. Длабочината на градниот кош е половина од висината на гребенот. Однапред гледано граите се добро изразени. Ребрата се доста заоблени и се се насочени наназад. Опашот е високо насаден.

Кожа

Сува, еластична, без набори.

Крзно

Влакното е кратко, тврдо, сјајна и налегнува на телото.

Дресура

Боксерот е храбар, борбен, многу цврст на болка. Тој истовремено е и многу стрплив. Доста е радознал и сака да игра, меѓутоа лесно проценува опасна ситуација и е спремен жестоко да ги брани блиските и имотот. Се одликува со висок степен на интелегенција. Боксерот е многу верен, урамнотежен, многу послушен и спремен да изврши секаква задача. Боксерот го краси неговата интелегенција, самоконтрола, способноста да ја проценува секоја опасна ситуација, одлучност, темпераментот и сигурност.
Сепак позитивните особини излегуваат на површина, само во раце на искусен и стрплив одгледувач, сопственик. Со боксерот треба да се работи стрпливо, поради неговата разиграност, сепак брзо учи и не е злопамтило. Како службено куче се користи во полицијата, куче чувар, бранител и водич на слепи лица.
Боксерот не е пребирлив во исхраната, по природа е ќутлив што е многу позитивна особина, особено ако се чува во стан. Полн е со енергија, па поради тоа сака чести и долги прошетки. Лесно се социјализира, еднакво наклонет према сите членови на семејството, секогаш спремен за игра и многу стрплив со деца, секогаш буден и заштитнички настроен.
Боксерот поради неговато кратко крзно е многу погоден да се чува во стан. Тој е незаменлив чувар и недоверлив према непознати.

Грижа

Крзното на боксерот може да се одржува во добра состојба со повремено четкање, со што се одстрануваат мртвите влакна. Тој често сака да е во друштво со блиските. Боксерите не поднесуваат премногу високи температури исто така не го поднесуваат и студот, па поради тоа не се погодни за чување на отворено. Кај боксерите се забележува 'рчење, зголемена саливација. Боксери имаат просечен животен век од 10-12 години. Ќе остане фит и атлетски граден и во староста. Тие даваат легло од 2-10 кученца.

Најава






Немате корисничко име, регистрирајте се.
прашајте др. ветеринар
изгубено-најдено