Персиска мачка — чинчила

Темперамент

• кроток, но често пожива од другите видови од оваа раса

Големина и нега

Големина: Не е наведено во изворниот профил.

напорно, потребна е постојано грижа

Крзно

густо и дебело како пердуви на лебед

Темперамент

кроток, но често пожива од другите видови од оваа раса

Карактеристики

носе во црвена боја како цигла, шепите се црни или темно кафени

Опис

Во 1882, сребрената ангора мачка без билокакви белези била спарена со слично обоен мачор без педигре. Подоцна, нивната ќерка станала мајката на првата чинчила мачка чие тело било изложено во Natural History Museum во Лондон. Основниот слој на боја на крзното кај ваквите мачки е чисто бела. Додека пак, на грбот, слабината, главата, ушите и опашката крзното завршува со црна боја. Завршетокот во црна боја треба да е подеднакво распределна за да го даде карактеристичниот сребрен сјај. Нозете може да бидат малку зацрнети, но брадата, прамените до ушите, стомакот и градите мора да се чисто бели. Не се прифатливи било какви кафеави или кремави дамки. Долго време имало дебата за тоа колку треба да изнесува правилната големината на чинчилата со педигре. Тие најчесто се со среден раст и доста цврсто градени.

Очи

смарагдни или сино-зелени; видлива кожа на очниот капак која е црна или темно кафена

Негување

напорно, потребна е постојано грижа