Бернско планинско куче

Темперамент

• друштвено, претпазливо, верно, паметно, мирно, послушно

Големина и нега

Големина: Не е наведено во изворниот профил.

Тимарењето треба да биде редовно, и со чешел и со четка, особено на деловите каде крзното е посклоно да се заплеткува, а тоа се деловите позади ушите, на вратот и на нозете. Кога е период на митарење, негата на крзното треба да е секојдневна. Ушите треба да се чистат и вишокот коса на шепите треба да стрижи повремено.

Потекло

Бернското планинско куче е најпознатото планинско куче од Швајцарија. Тоа е препознатливо по своето долго и мазно крзно. Како и за повеќето раси, така и за оваа раса потеклото е несигурно. Но, се верува дека најверојатно потекнува од римските мастифи кои биле вкрстени со швајцарските овчарски кучиња за време на римската инвазија на Швајцарија во I век п.н.е. Бернското планинско куче со векови опстојувало само како овчарско и пастирско куче. Посериозни обиди за зачувување на овој вид кој живеел во пониските делови од Алпите не биле превземани. Ова се сменило во 1890 години кога професорот Алберт Хеим и други одгледувачи ги препознале добрите квалитети на бернското планинско куче и се организиале да го зачуваат видот, да го одгледуваат, како и да ги подобрат карактеристиките на расата. Стандардизацијата на видот се случила во раните 1900 години, од кога нивната популарност и нивниот број растат полека но сигурно низ цела Европа и Америка.

Земја

Швајцарија

Класификација

куче чувар

Крзно

Бернското планинско куче е познато по своето меко и долго крзно, како и трибојната шара. Со крзно во црна боја се покриени: телото, нозете, главата и ушите, крзно во боја на ’рѓа или во жолта боја има на образите и зглобовите на нозете, а крзно во бела боја има на градите, рилката, почетокот на шепите и врвот на опашката. Крзното е густо и двојно со право или малку брановидно надворешно крзно. Крзното е многу отпорно на различни временски услови. Бернското планинско куче се митари од прилика еднаш годишно.

Тело

Бернското планинско куче е големо куче кое е доста агилно. Имаат широк и рамен череп, црни оши и носе, триаголнести уши, остри заби, дебела опашка, длабоки гради и заоблени нозе. Мажјаците се поголеми од женките, но и двата пола се многу јаки кучиња. Овие кучиња се малку подолги од што се високи.

Боја

основната боја е црна, а шарите се во бели боја и во боја на ’рѓа

Висина

61 – 71 см.

Тежина

38 – 50 кг.

Грижа

Тимарењето треба да биде редовно, и со чешел и со четка, особено на деловите каде крзното е посклоно да се заплеткува, а тоа се деловите позади ушите, на вратот и на нозете. Кога е период на митарење, негата на крзното треба да е секојдневна. Ушите треба да се чистат и вишокот коса на шепите треба да стрижи повремено.

Карактер

Бернското планинско куче е друштвено, претпазливо и многу верно на својата фамилија. Тоа е паметно, послушно и мирно. Сака да се дружи и да биде со луѓе. Одлично се сложува со децата и други домашни миленици доколку е соодветно социјализирано. Ќе ви навести дека доаѓаат непознати посетители, бидејќи тоа е претпазлив и добар чувар. Бернските планински кучиња знаат да се однесуваат доминантно едни кон други.

Дресура

Дресирањето треба да се одвива со љубезен и доследен пристап. Овие кучиња се желни да научат и многу се послушни, а особено се чувствителни на гласот на својот дресер или сопственик.

Темперамент

друштвено, претпазливо, верно, паметно, мирно, послушно

Тренинг

Бернското планинско куче треба да се изведува надвор редовно, бидејќи се доста наклонети кон раздвижување и кон природата. Тие го сакаат ладното време. Обожаваат да трчаат или да си играат слободно, без ремен, кога и да е тоа возможно. Избегнувајте напорни вежби додека се мали, затоа што потребна им е сета нивна енергија да се развијат во големи и моќни кучиња со соодветна килажа и цврсти коски и зглобови.

Заболувања

Подложни се на здравствени проблеми со мускулниот и скелетниот систем, како артритис, особено на рамениците и лактовите, како и разметување на колковите. За жал, многу од овие кучиња заболуваат и од рак. Животниот век им е доста краток, до 8 години, а веќе на 6 години се сметаат за тари.

Хипоалергеност

2

Животен век

6 - 8